porrawan's profile** Say Hi my Friends **PhotosBlogListsMore Tools Help

porrawan poman

Occupation
Location
Interests
จริงใจ จริงจัง (เอิ๊กๆ)

Windows Media Player

** Say Hi my Friends **

..: D.M.Y >> I miss YOU :..
Photo 1 of 1
October 21

มะโน

เพียงแค่ทักทาย
เพียงแค่ยิ้มให้
 
กูนิก็เพ้อ มะโน ล่องลอย
July 16

กลับมาบ่นอีกครั้ง

ไม่ได้อั๊พมาปีนึงยังเนี่ยยยย
นานโคตรๆ
เด๋วนี้เค้าไปเล่น hi5 กันหมดละเนาะ 
 
แต่แอบมานี่เพราะอยากพูดคนเดียว แปลมั๊ยเนี่ย
ก็ไม่ได้คิดจะให้ใครมาอ่าน
มันเหมือนได้ระบาย อารมณ์เล็กๆ ทั้ง ดีและไม่ดีอ่ะ
 
ช่วงนี้ก็ใกล้สอบฝนก็ตก บ่อยๆ
แต่ดีนะที่มีรถ ก็เลยไม่ต้องเปียก
แต่ก็เปลืองค่าน้ำมัน
คงต้องใช้มอร์ไซด์สลับบ้างละ
 
รู้สึกว่ายิ่งโต งานยิ่งเยอะ ภาระอะไรๆก็เยอะขึ้นนะ
ก็ดีเหมือนกัน มานมีไรให้ทำ สนุกๆ
ทุกวันนี้ก็งานเยอะพอตัวเลย
 
ทำไรก้อต้องคิดเรื่องเวลาไหนจะอ่านหนังสือสอบอีก
แอบเหนื่อย
 
มาเรื่องความรักบ้าง
หมู่นี้ล่องลอยๆ ชอบมะโนไปชอบคนโน้นคนนี้
แต่ก็ดีนะ มานทำให้เรารู้สึกสดใส
มานไม่ต้องไปยึดติด
แบบรักไปซะงั้น
เพราะถ้ารักทีไร ละต้องเสียใจนานกว่า
กว่าจะทำใจอีก
 
เคยชอบคนนึง ใช้คำว่าเคยดีมะ หรือตอนนี้เรายังชอบอยู่รึป่าว ไม่แน่ใจ
แต่ว่าเรารู้สึกว่า ไม่อยากชอบละ
มานเปนเพราะอะไรหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้น
มานทำให้เรารู้สึกว่า ถ้ารู้สึกมากไป เราจาต้องเสียใจแน่เลยย
มานน่ากลัวนะถ้าเราชอบคนๆนึงมาก แล้วก็ทุ่มเทใจ
สุดท้ายเค้าก็จากเราไป โดยที่เค้าไม่ได้รักเราเลย
 
ฟังเพลง ถ้าหากไม่เคยเจ็บ ละชอบ แบบว่ามันดูเข้มแข็งดีอ่ะ
 
ก็เลยฟังบ่อยๆ ต้องขอบใจที่เราเคยไปรักคน ที่เค้าไม่รัก  ว่ามันรู้สึกยังไง
 
เราก็เปนแค่คนธรรมด๊า คนนึง
 
แต่ถึงเราเป็นคนที่ไม่ธรรมดา หรือดีมากๆ มันก็ไม่ได้หมายความว่าเค้าคนนั้นจะมารักเราจริงมะ
 
ตอนนี้เลยอยู่แบบเวิ่นๆ ดีกว่า
ชอบไปเรื่อยๆ แบบรู้สึกดีแบบเล็กๆ ไปวันๆ
หนุกดี
 
 
 
เรื่องอื่น บ่นเข้าใจคนเดียว
ทำไมบางคนเค้าไม่รู้ว่าเค้าควรทำตัวยังไง
คิดอะไรอยู่
แบบว่าน่าจะทำอะไรให้ดีกว่านี้
ช่วงนี้ก็ชอบมีคนทำให้ fell
เพราะว่าตั้งแต่ที่รู้จัก   เค้า fake ใส่เรารึป่าว
แอบรู้สึกว่าตัวเองเชื่อใจ และ โง่เกินไป
 
 
เพื่อน หรือใคร หรือคนที่เราชอบ
 
 
การรู้สึกดีกะใคร ผลตอบมา อาจทำให้ผิดหวัง
ตอนนี้เลยอยู่เฉยๆ
ไม่สนใจ อะไรทั้งนั้น
 
บางทีเราก็จะไม่เปนคนตัดสิน หรือเป็นคนดำเนินเรื่อง
 
ถ้ามานไม่มีอะไรดีก็ จบดีกว่า
 
ถ้าการที่รู้จักใคร มานทำให้เราเหนื่อยใจ  ก็พอเลยดีกว่า
 
*
*
*
*
 
คนที่เรามะโนบ่อยๆ
 
อยากจาเจอบ่อยๆ แต่ก็ยากอยู่อ่ะ
 
 อีกส่วนนึง   7 วันเจอกันแค่ 2 หน
 
เวลาสั้นๆ แต่ก็ทำให้มีความสุข
 
มานก็ดีกว่าอยากเจอคนที่เค้าไม่ได้อยากเจอเราเลยซักนิด
 
ยิ้มแฉ่ง
 
เธอ ทำ ให้ ฉัน ได้ ยิ้ม เวลา เรา เจอกัน แค่ แป๊บๆ
*-*/ สุขใจเล็ก ๆ
 
 
 
 
 
 
February 24

กว่าจะได้บ่น *-*

ในที่สุดก็ปิดเทอม
แม่งจะปี 3 ละแก่ชิบเป๋งเลย
เหอะๆ อีกหน่อยก็จะกลายเป็นมนุษย์เงินเดือนซะแล้ว
ชีวิตทำงาน เช้า ออกไปทำงาน เย็นกลับบ้าน นอน
มานคงน่าเบื่อ
ไม่ๆ เราจะต้องไม่ทำให้ชีวิตเราเบื่อ
เราจะไม่ต้องใช้ชีวิตอยู่แค่นั้นนน
ทุกๆวัน จะต้อง Happy และ ก็มีความหวัง . . .
แม้ว่าจริงๆแล้วบางวันของเรามานช่างโหดร้าย
 
ที่ผ่านมา
 
เช่นวันที่ เป๋าตังค์หาย ไม่มี MP3 ฟัง โดนผู้หวังไม่ดีพรากไป
วันที่ไม่มีข้าวกิน  วันที่แมวจมน้ำตายไปแล้ว 2 ตัว
วันที่ ทีวีเสีย  วันที่ขนมปังในเซเว่นที่ชอบกินหมดทั้ง 2 สาขา
วันที่ฝนตกไม่ได้ออกไปไหน วันที่รถยางแตก
วันที่โดนตำรวจจับเพราะเลี้ยวผิด
วันที่ได้ข่าวว่าญาติป่วยทีเดียว 3 คน
...
 
วันที่รู้ว่าเธอ....
 
และ
 
วันที่ไม่มีเธอคนนั้นให้คิดถึง
.
.
.
แต่เราก็ผ่านวันเหล่านั้นมาได้ 
เพราะว่า มานก็งี้แหละ ชีวิตมีขมๆ หวานๆ
เป๊ปซี่แมกซ์ ยังจ๋างได้เรย ฮะๆๆ
 
 
แย้วเราก็เติบโต
จากคนไม่ค่อยคิดอาราย กะจะมีชีวิตไปวันๆ
เปนคนที่คิดถึงวันข้างหน้า แย้วก็มีความฝัน เปนของตัวเอง
มันอาจจะเป็นเรื่องไร้สาระ
แต่เราก็มีจุดหมาย มีทางให้เดิน
 
ก็ดีกว่าคนที่มองไม่เห็นอะไรเรย ไม่มีความหวังหรือฝันอะไรซักอย่าง ใช่มะล่ะ
 
* * * * *
 
ส่วนเรื่องความรัก
ก็ปล่อยๆ ปลงๆ 
 เลือกทางเดินเอาเอง
เลือกที่จะรัก หรือเลือกที่จะเจ็บ
แต่เราเลือกที่จะรัก
รักตัวเองไง
ทำให้ตัวเอง แฮปปี้ (มู้ดดี้บางเวลา)
 
อาจมีคนผ่านมาให้คิดถึงบ้างเป็นครั้งเป็นคราว
ก็ทำให้โลกสดใส
ไม่อยากหวังอะไรมาก
 
แค่เราได้คุยกัน ได้เจอกันบ้าง
ละก็ได้รับรอยยิ้ม และคำทักทายไม่กี่คำ
วันทั้งวัน ก็ แฮปปี้ แล้วววว
 
แค่เนี้ยแหละความรู้สึกตอนนี้
- - - -
เพราะเคยหวังไง แล้วผิดหวังก็เลยรู้ว่า ความเจ็บมานเปนเช่นไร
ไม่เอาดีก่า
 
เปลี่ยนเรื่องๆ
.
.
.
 
** ญี่ปุ่น **
อยากไป
นั่นดิทำไง
ตั้งใจเรียน
ตั้งใจเก็บเงิน
ซักวันเราก็จะได้ไปเองแหละ
 
 
ซักวันเราจะไปยืนดูพระอาทิตย์ตกดินที่นี่
 
 
 
 
Japan Art Print by Ignacio
 
เจอกันนะแดนอาทิตย์อุทัย
 
***
 
เธอคือแรงบันดาลใจของฉัน
รู้มั๊ย...
 
 
 
/ / / / / / / / /
เท่านั้นแหละ ---
 
 
 
 
October 05

กลับมาละ โย่ๆ

 
お ひさしぶり です。
 
กลับมาแว้วววววววววว
 
お げんき ですか?
 
ไม่ได้อั๊พมาชาตินึงได้
หลายอารมณ์ ขี้เกียจ + สอบ
 
การสอบที่ผ่านไป T T ปลงว่าเทอมนี้อาจจะมีตัว D โผล่มา
เฮ้อ ช่วยไม่ได้ พยายามแล้ว
ตอนสอบก็ซวยไม่สบายอีก
ชวด A ENG แน่เลยกู
ละ bus com นะ
กูไม่มีชีตอ่านกะเค้าเลย
ละคนอื่นเค้ามีอ่าน
เซ็งๆ ขอให้ได้เอกานถ้วนหน้าละกาน
บัญชี มาเก๊ต ไม่ได้ก็มั่วเอา
stat แสนจาเน่า
 
เน่านักก็เลยต้องพักใจ ตอนปิดเทอม ชิ
ไปเที่ยวซะเลย
กินเหล้าชิวๆ เด็กมอ ต่อ monkey คนเยอะเชี่ย
เลยไป urban คนน้อยไปนิด
เลยลงเอยที่วอร์ม
ทำไมต้องทีคนทักว่า กูเที่ยวด้วยหรอ ไม่น่าเชื่อ
(แล้วไมอ่าเที่ยวไม่ได้รึ เอาอาไรมากกะชีวิตเนอะ) 
เจอเพื่อน หลายคนเหมือนกาน
โดยเฉพาะวิดวะ ไม่คิดว่ากูจะได้เจอเหอะๆ
 
เทอมหน้า ค่อยเที่ยวใหม่
 
 
ปิดเทอม
จะได้กลับบ้านแล้ว เย้ๆ
ไปทำงานบ้าน
เล่นกะน้องแมว
ดูหนัง
โอ้วๆๆ เย้
 
เย้ จะได้ไป กทม แว้ว
เก็บตังค์ได้แย้ว
ตังค์ดุ๊กดิ๊ก ในกะเป๋า
เมื่อวานก็ไปช้อปที่ห้างมา
ซื้อเสื้อๆ
แต่ว่าไม่ซื้อเยอะเด๋วไม่มีเงินไปช๊อปที่ jj กะ pt
 
 
ถึง ใคร ต่อใคร
 
ฝนใต้    กูดีใจนะที่จะได้เจอมึง อีกนะเพื่อน
เล็กกี้ มรกต กิ๊กกุล นิกกี้    เจอกานเปิดเทอม
นนจิต    หวังว่าการติวบัญชีของกู จะช่วยมึงได้บ้างนะ วินนิ่งกูยังลงไม่ได้เลย
โบ๊ท  เทอมหน้าเมิงต้องไปเที่ยวกะกูนะ
น้ำหวาน ฝ้าย ว่าน อย่าลืมสัญญาล่ะ ว่าจะไปโด้ยกานอีก โย่วๆ
ปอ อ้อม เด๋วก็ได้เจอกานแว้วว มิสๆนะ
บูม ไปกินติมด้วยกันล่ะ อย่าลืมน้า จะล้างท้องรอน้า
 
 
あなたは おもいだします。
anatawa omoidashimasu.
 คิดถึงเธอนะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
August 26

อั๊พนิดนึง

 
 
 
วันเวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ
แป๊บเดียวก็จะหมดเทอม แว้ว
อยากทำอะไรก็รีบๆทำนะ
เวลามานไม่ย้อนกลับ
1 นาทีมีค่าเสมอนะเพื่อน
 
คะแนน MID
โอวๆๆ ถือว่าค่อนข้างพอใจ
เพราะกูก็ยังรักษาการไม่เคยตกมีนไว้ได้
อืม แต่ต้องไฟท์หน่อยละ คราวนี้
วันนี้ก็วันที่ 26
เหลืออีก 1 เดือนกับการสอบไฟนอล 5 วิชา
จะรอช้าไม่ได้แล้ว
งานก็เยอะด้วย ยังไงต้อง พยายามละ
 
 ใกล้จะได้ย้ายหอจริงๆละ วันนั้นไปดูห้องมา
โอเคเลยอ่ะ
แต่ว่าอยากได้โต๊ะหนังสือ
ตอนนี้ก็เตรียมย้ายละ
 
ปิดเทอม
อยากไป กทม ยังไงก็ได้ไปแหละ เย่
ตอนนี้ก็เก็บตังค์อยู่
 
ตอนนี้ก็อยากกลับบ้านอีกละ แงๆ
คืดถึงเพื่อนๆทุกๆคนว่ะ
 
ละเจอกาน
August 17

กลับบ้านอีกแล้วววว

 

        ช่วงนี้กลับบ้านบ่อยมาก รู้สึกว่ากลับไปแล้วมีอะไรให้ทำเยอะดี

วันแม่ก็พึ่งผ่านไป ก็ซื้อขนมให้แม่กินกะกาแฟตอนเช้า

ละก็ทำการ์ดให้แม่แบบตลกๆ แม่อ่านละขำเลย

อืมใช่ๆพี่ชายกูก็กลับมา ตอนแรกก็ลุ้นแทบแย่ว่าจะกลับมารึป่าว

กลับมาก็มานำเสนอผลิตภัณฑ์ใหม่ agel เป็นอาหารเสริมนาโนเทคโนโลยี

ก็นะ พี่กูน่าจะจบสายธุรกิจ ดันไปจบสายครุซะงั้น ที่จริงน่าจะเรียนการตลาดมันทั้งพี่ทั้งน้องเลย

วันก่อนก็ไปเชียงใหม่กะครอบครัว มากินข้าวกะญาติ  (ชีวิตกูไปๆมาๆ)

ทางผ่านก็แวะบิ๊กซีลำพูนคนเยอะมากอ่ะ

แต่ร้านข้างล่างเยอะดี มีกาแฟวาวี กะ แบล๊คแคนยอนด้วย

อืมพอไปเจอญาติที่เชียงใหม่ก็ไปกินอิ่มปลาเผากัน

 คนเยอะโคตร ถึงขั้นต้องรอ คือเยอะยิ่งกว่า MK

 แต่อาหารอร่อยมากเลยนะสุดยอด เค้าบอกว่าขายได้วันละ 2แสนขึ้นอ่ะ

 นึกแล้วก็อยากไปกินอีก แหะๆ  

          อยู่บ้านๆ ก็ดูทีวีอืมๆดูรายการสตรอร์เบอร์รี่แหละ

 หนุกๆ อาทิตย์นี้เอ้กออกน้อย แต่ว่าน่ารักมากกกกก เย้ๆ เด๋วก็ได้ดูอีกละ

 

แอ๊ปเปิ้ล มิลค์กี้ สตรอเบอร์รี่โยเกิร์ต มานคือน้ำที่กูทำเอง

ลองทำๆ แต่ออกมาอร่อยเหมือนกันว่ะ

แล้วก็บัตเตอร์เค้กราดช๊อกโกแลต อันนี้ก็ลองทำ ว่างจัดไง

แบบอันแรกที่ทำไหม้ค่ะ แบบกูก็ว่าได้กลิ่นอะไร

พอทำอันที่สองก็โอเค อันที่สามเลยให้แม่กิน แม่บอกว่าอร่อยใช้ได้

โอ้พระเจ้าจอร์จ เราต้องมีพรสวรรค์ทางนี้แน่ๆเลย ฮ่าๆๆๆๆ

วันนั้นคุยกะพ่อละพ่อเล่าให้ฟังว่า มีสถาบันเทคโนโลยีไทยญี่ปุ่นเปิด ป.โท

ก็แบบว่าอยากเรียน เผื่อจะได้ทำธุรกิจกับญี่ปุ่น แบบมีไปฝึกงานด้วย

 ละเค้าไม่ซีเรียสกะการรับเข้าเรียน แบบคะแนนโทเฟลจะมีก็ดี ไม่มีก็ไม่เป็นไร

 เข้าไปละเค้าจะสอบปรับพื้นฐานละค่อยสอบ CU-TEP ทีหลัง

 อืม ดีอ่ะ เจ๋งๆ แต่ว่ามานเป็น เมเจอร์การจัดการอุตสหกรรมนะ

 ก็เลยต้องคิดดู มีเวลา อีก 2 ปี เผื่อเค้าเปิดเมเจอร์การตลาด

 

 

 

 

August 07

"" miSS ""

อืม ตอนนี้อยู่บ้านเวิ่นเว้อ เลยเดินไปเช่าหนังสือมาอ่าน ชิวๆ
อยู่บ้านก็ทำงานบ้าน เป็นกุลสตรี อีกซักพักคงต้องไปทำต่อ ขอเล่นเน็ตก่อน
คือแบบไม่มีไรทำก็เข้าเน็ตตลอด
เมื่อเช้านี้ตื่นโคตรสาย 11 โมง แม่โทรมาปลุก ว่าเตรียมไปกินข้าว
เหอะๆ นอนกินบ้านกินเมืองเจงๆ 
* * * *
ว่ากันเรื่องเพื่อน
คิดถึงเพื่อนๆจัง ไม่เจอกาน 3 วันละ เล็กกี้ มรกต นิกกี้ กิ๊กกุล
ทราย โบ๊ท เอ เอม เจี๊ยบ และอีกหลายคน
 
เฮ้อ ... เพื่อนที่อยู่ห่างไกล ก็คิดถึง
ปอ ฝน อ้อม ก้อย ละอีกหลายคนที่ไม่ค่อยได้เจอกานนน
ขอบคุณ msn ที่ทำให้เราได้คุยกัน
เด๋วปิดเทอมเล็กเราก็จะได้ไปกินข้าวด้วยกันแล้ว
กูคิดถึงมึงนะ
* * * *
 
อยากปิดเทอมเร็วๆจะได้ไปเที่ยว กรุงเทพซะที
ไปดูพี่กูหน่อย กิจการ เปนไงบ้าง ไม่โทรหากูเล้ย
จนกูจะลืมว่ามีพี่ชายละ
จะได้ไปshopซะหน่อย (พูดเหมือนมีเงินนะ)
คือต้องไปให้ได้ละ มานไม่ได้ไปนานแล้วววว
ยังไง กูก็จะไป ฮึ่มๆ
 
        ความรัก ไม่ทักทาย กูเลย ช่วงนี้ เฮ้ออออออ   เซ็งหัวใจสลาย
                   . . .   ใครคนนั้นจะได้พบกันวันไหน